Leczenie hemoroidów zależy od stopnia zaawansowania choroby.
W początkowej fazie, gdy dolegliwości są niewielkie, ulgę przynoszą często leki stosowane miejscowo; maści i czopków, jak również leki wpływające na chorobowo zmienione naczynia krwionośne. Bardzo ważne przy hemoroidach jest zachowanie odpowiedniej diety bogatej w błonnik. Należy jeść dużo owoce i warzyw, ciemne pieczywo, nabiał. Oprócz tego należy dużo pić wody, płynów, soków, mleka. Nie wolno dopuszczać do zaparć. Regularne wypróżnianie jest warunkiem skutecznej walki z hemoroidami.
W przypadku zmian bardziej zawansowanych, gdy dolegliwości są znaczne, konieczne jest leczenie zabiegowe. Polega ono na umieszczaniu specjalnych, uciskowych gumek u podstawy żylaków, co powoduje ich niedokrwienie i martwicę. Zabieg taki nie jest zbyt bolesny. Można go wykonać w warunkach ambulatoryjnych, a więc bez konieczności hospitalizacji i narkozy. Chory po zabiegu może wrócić do swoich codziennych zajęć.
Gdy chory cierpi na szczeliny odbytu i stosowanie farmakologii jest bezskuteczne to wówczas wskazany jest zabieg chirurgiczny polegający głównie na częściowym nacięciu mięśnia zwieracza odbytu.
Przy przetoce odbytu wydostająca się na zewnątrz treść podrażnia skórę i powoduje dyskomfort. Zamknięcie - zarośnięcie ujścia zewnętrznego przetoki powoduje powstanie ropnia. Wówczas również wskazane jest leczenie operacyjne.
Kolejnym schorzeniem, które kwalifikuje do leczenia operacyjnego jest ropień odbytu czyli bolesny stan zapalny, przy którym powstaje zbiornik z zapalną treścią ropną. Leczenie polega na nacięciu ropnia, ewakuacji i wypłukaniu jamy ropnia przy jednoczesnym podaniem silnego antybiotyku.
PTSD
Najbardziej charakterystyczne dla PTSD jest ciągłe przypominanie i rozpamiętywanie wspomnień związanych z przeżytą traumą, jej aspektów , np. w powracających wspomnieniach lub sennych koszmarach. Z tego powodu ludzie cierpiący na zespół stresu pourazowego mogą mieć problemy w kontaktach interpersonalnych (izolowanie się od innych ludzi).
Bezsenność jest to zaburzenie, które polega na braku snu. Osoba cierpiąca na bezsenność ma problemy z zasypianiem lub jej problem polega na bardzo wczesnym budzeniu się przy jednoczesnym braku możliwości ponownego zaśnięcia. Zwykle takie zaburzenia są krótkotrwałe, wywołane jakimś stresem.
Stres
Koenzym Q10 zwany również „eliksirem młodości” po raz pierwszy został zidentyfikowany przez naukowców w 1957 roku w USA, a 1978 angielski biochemik Peter Mitchell za swe osiągnięcia i całokształt pracy nad koenzymem Q10 otrzymał nagrodę Nobla.